قطره‌های لیوان

به اطرافم نگاه می‌کنم، قیمت هر چیزی دو تا سه برابر شده. موبایل، پراید، ماست، لوبیا، عدس، تخم‌مرغ. اما قیمت زمین هرگز سه برابر نشده. دست‌کم سمت ما این‌گونه نبوده. اگر شالیزار پارسال بود متری شش هزار تومان، امسال شده نه هزار تومان که دلیل اصلی این افزایش قیمت تسطیح اراضی شالیزارهای روستا بوده. بنابراین کسانی که سرمایه‌ای دارند منطقی نیست در خرید و فروش زمین سرمایه‌گذاری کنند. صاحبان زمین هم در این رکود، از سرناچاری به کشاورزی و کارگاه‌های تولیدی رو می‌آورند. حتی شالیکاران سالی دو بار برنج می‌کارند. حتی اگر سه بار برنج کشت کنند باز هم به خودکفایی برنج نمی‌رسیم. وجود ماشین‌آلات کشاورزی کشت برنج را ساده‌تر از قبل کرده. تازه محصول کشت مجدد، به علت گرمای هوا هنگام نشا و سرمای هوا هنگام برداشت، کیفیت بسیار خوبی دارد. یکی از اثرات مثبت تحریم می‌تواند همین باشد. اما مهم‌ترین اثر مثبت تحریم‌ها، کاهش درآمد دولت از فروش نفت باید باشد. اینچنین دولتی کسری بودجه‌ی خود را با مالیات گرفتن از مردم جبران می‌کند. کاری که تمام دولت‌ها در تمام کشورها می‌کنند و در قبال مالیاتی که می‌گیرند باید به مردم پاسخگو باشند. اما این‌جا هیچ‌وقت مالیات نمی‌دهیم. پول زور می‌دهیم، رشوه می‌دهیم اما مالیات نمی‌دهیم. نه تنها مالیات نمی‌دهیم بلکه تمام مردم از دولت حقوق می‌گیرند. به نظر می‌رسد دولت برای پرداخت پول به مردم و کارمندان اسکناس بدون پشتوانه چاپ می‌کند و این یعنی بیشتر شدن تورم. برخلاف تصور تهدید تحریم تبدیل به فرصت نمی‌شود.

Advertisements
این نوشته در Uncategorized ارسال شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s